المعجم المختص گويد : وى پيشوايى صاحب فتوا ، محدّثى جامع ، فقيهى چيره‌دست و مفسّرى تواناست كه حديث بسيار نقل كرده و داراى تصانيف سودمندى است . « 1 » نامبرده حديث غدير را به طرق بسيار در تاريخ كبير خود روايت كرده كه قسمتى از آن در صفحات پيشين از نظر گذشت « 2 » و قسمتى هم دربارهء حديث مناشدهء رحبه و حديث ركبان و داستان مناشدهء جوانى با ابو هريره و قضيهء مناشدهء مردى عراقى با جابر انصارى خواهد آمد . 270 - ابو حفص ، عمر بن حسن بن مزيد بن اميلهء مراغى « 3 » حلبى دمشقى مزّى ، مشهور به ابن اميله كه در سال 679 متولد شده و به سال 778 وفات يافته است . جزرى و ابن حجر شرح حال او را ثبت نموده‌اند . « 4 » ابن حجر دربارهء او گويد : پيشواى زمان خود بوده و احاديث بسيار روايت كرده است و مردمان از وجود او بسيار بهره‌مند شده‌اند . در حدود پنجاه سال حديث گفته و بسيار قرآن تلاوت كرده است . جزرى هم او را به موثق بودن و ديندارى و صلاحيت و نيكويى ستوده است . از فضل بن روزبهان نقل شده كه گفت : نامبرده ثقه و با اتقان است و اسناد مشايخ و اساتيد بزرگ به او منتهى مىشود . حديث او در موضوع مناشدهء رحبه به لفظ عبد الرحمن خواهد آمد . 271 - شمس الدين ابو عبد اللّه ، محمّد بن احمد بن على هوارى مالكى ، مشهور به ابن جابر اندلسى ( م 780 ) . نامبرده يكى از شعراى غدير است كه شعر و شرح حالش ضمن غديريه سرايان سدهء هشتم خواهد آمد . 272 - سيد على « 5 » بن شهاب بن محمّد همدانى ( م 786 ) .

--> ( 1 ) . الدرر الكامنة : 1 / 384 . ( 2 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 15 ، 19 ، 23 ، 25 ، 26 ، 28 ، 35 ، 41 ، 43 ، 46 ، 48 ، 51 ، 52 ، 54 - 56 ، 68 . ( 3 ) . منسوب به مراغهء آذربايجان كه از توابع تبريز است . الانساب ، سمعانى : 5 / 245 . ( و ) ( 4 ) . طبقات القرّاء : 1 / 590 ؛ الدرر الكامنة : 3 / 159 . ( 5 ) . از بعضى كتب تذكره و شرح حال علماى حديث برمىآيد كه نامبرده ملقب به شهاب الدين بوده است .